کلینیک باروری پویش

بارداری به روش IVF

امید به داشتن فرزند، با علم و تجربه

IVF یا لقاح آزمایشگاهی یکی از پیشرفته‌ترین روش‌های درمان ناباروری است که در آن لقاح تخمک و اسپرم خارج از بدن مادر و در محیط آزمایشگاهی کنترل‌شده انجام می‌شود. پس از تشکیل جنین سالم، جنین به رحم مادر منتقل می‌شود تا شانس بارداری افزایش یابد.

IVF (لقاح آزمایشگاهی)

مراحل انجام IVF (لقاح آزمایشگاهی)

فرآیند IVF (لقاح آزمایشگاهی) شامل چندین مرحله تخصصی است که در طول یک بازه زمانی چند هفته‌ای انجام می‌شود. هر مرحله با دقت علمی و تحت نظارت تیم متخصص طراحی شده است تا شانس موفقیت و سلامت مادر و جنین به حداکثر برسد.

تحریک تخمدان

با داروهای هورمونی، تخمک‌های بیشتری در هر چرخه تولید می‌شوند.

بازیابی تخمک

با یک پروسیجر کوتاه تحت بی‌حسی، تخمک‌ها از تخمدان‌ها جمع‌آوری می‌شوند.

تهیه و پردازش اسپرم

نمونه اسپرم از مرد تهیه و با تکنیک‌های ویژه آماده‌سازی می‌شود.

لقاح در آزمایشگاه

تخمک و اسپرم در محیط کنترل‌شده ترکیب می‌شوند؛ در صورت لزوم از روش (تزریق اسپرم به داخل تخمک) استفاده می‌شود.

رشد جنین

جنین‌ها به مدت ۳–۵ روز تحت نظر رشد می‌کنند تا بهترین جنین برای انتقال انتخاب شود.

انتقال جنین

جنین انتخاب‌شده به رحم مادر منتقل می‌شود و پس از ۱۰–۱۴ روز، تست بارداری انجام می‌شود.

مشاوره ناباروری
نقطه شروع منطقی مسیر درمان

کمک به شما برای تصمیم‌گیری با آگاهی، بدون اضطراب و بدون وعده‌های قطعی.

IVF برای چه کسانی مناسب است؟

IVF برای افرادی مناسب است که:

  • دچار مشکلات لوله‌های رحمی هستند و لقاح طبیعی امکان‌پذیر نیست.
  • کیفیت یا تعداد تخمک‌ها پایین است.
  • مشکلات اسپرم مردانه مانند کمبود تعداد یا کیفیت پایین اسپرم وجود دارد.
  • سن بالای ۳۵ سال باعث کاهش شانس بارداری طبیعی شده است.
  • سایر روش‌های کمک باروری مانند IUI نتیجه‌بخش نبوده است.

مزایای درمان بارداری به روش IVF

IVF به زوج‌ها کمک می‌کند تا فرصت بارداری موفق را حداکثر کنند. از مزایای اصلی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد

انتخاب دقیق‌تر و سالم‌تر جنین با روش‌های آزمایشگاهی

افزایش شانس بارداری حتی در سنین بالاتر

امکان درمان ناباروری ناشناخته یا مقاوم به سایر روش‌ها

دسترسی به تکنیک‌های پیشرفته مانند ICSI و PGT برای بررسی ژنتیکی جنین

آمار موفقیت IVF در کلینیک پویش

میزان موفقیت IVF به عوامل مختلفی مانند سن زن، کیفیت تخمک و اسپرم و تجربه مرکز IVF بستگی دارد. در کلینیک پویش، هر داستان بارداری برای ما یک موفقیت انسانی است، نه فقط یک عدد. با روش‌های پیشرفته IVF و همراهی تیم متخصص، بیش از نیمی از زوج‌های زیر ۳۵ سال به آرزوی فرزند دار شدن خود دست پیدا می‌کنند و حتی در سنین بالاتر نیز شانس موفقیت با مراقبت دقیق و انتخاب بهترین جنین‌ها افزایش می‌یابد.

زیر ۳۵ سال
۰ %
۳۵ تا ۳۹ سال
۰ %
۴۰ تا ۴۴ سال
۰ %
بالای ۴۵ سال
۰ %
هر سوالی که دارید از ما بپرسید

سوالات متداول (FAQ)

پاسخ به پرسش‌های رایج شما درباره IVF (لقاح آزمایشگاهی)، روند مراجعه و تصمیم‌هایی که پیش از شروع مسیر بهتر است با آگاهی گرفته شوند.

اگر نیاز به مشاوره دارید فرم درخواست مشاوره را پر کنید تا کارشناسان ما در سریع‌ترین زمان ممکن با شما تماس بگیرند.

IVF یا لقاح آزمایشگاهی یکی از روش‌های کمک‌باروری است که در آن تخمک‌های زن و اسپرم مرد در آزمایشگاه با یکدیگر ترکیب می‌شوند تا جنین تشکیل شود. سپس یک یا چند جنین سالم به داخل رحم منتقل می‌شوند تا در صورت لانه‌گزینی، بارداری شکل بگیرد.

IVF معمولاً برای زوج‌هایی توصیه می‌شود که با روش‌های ساده‌تر درمان ناباروری به نتیجه نرسیده‌اند. این روش در مواردی مانند انسداد لوله‌های رحمی، ناباروری مردانه شدید، اندومتریوز، ناباروری با علت نامشخص یا شکست چندین سیکل IUI کاربرد دارد.

یک سیکل کامل IVF معمولاً حدود ۳ تا ۶ هفته زمان می‌برد. این فرایند شامل تحریک تخمدان‌ها، تخمک‌گیری، لقاح در آزمایشگاه، رشد جنین و در نهایت انتقال جنین به رحم است.

بیشتر مراحل IVF دردناک نیستند. تخمک‌گیری معمولاً تحت بیهوشی کوتاه یا آرام‌بخشی انجام می‌شود و بیمار دردی احساس نمی‌کند. پس از آن ممکن است ناراحتی خفیف شکمی یا احساس نفخ ایجاد شود که معمولاً موقتی است.

تعداد جنین‌های منتقل شده به عواملی مانند سن زن، کیفیت جنین‌ها و سابقه درمان‌های قبلی بستگی دارد. در بسیاری از زنان زیر ۳۵ سال معمولاً یک جنین انتقال داده می‌شود تا خطر چندقلوزایی کاهش یابد.

در صورتی که بیش از یک جنین منتقل شود، احتمال بارداری چندقلویی افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل پزشکان در بسیاری از موارد ترجیح می‌دهند فقط یک جنین باکیفیت منتقل کنند.

موفقیت IVF به عوامل مختلفی مانند سن زن، کیفیت تخمک و اسپرم، علت ناباروری و تجربه مرکز درمانی بستگی دارد. به طور کلی، میزان موفقیت این روش در هر سیکل درمانی حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد گزارش شده است.

خیر. مطالعات جدید نشان داده‌اند که در بسیاری از موارد انتقال جنین فریز شده حتی می‌تواند شانس بارداری بالاتری نسبت به انتقال جنین تازه داشته باشد، زیرا شرایط رحم برای لانه‌گزینی بهتر آماده می‌شود.

در برخی مطالعات، خطر سقط جنین در بارداری‌های حاصل از IVF کمی بیشتر گزارش شده است، اما این موضوع بیشتر به سن مادر یا علت زمینه‌ای ناباروری مربوط می‌شود، نه صرفاً خود روش IVF.

OHSS یکی از عوارض نادر درمان IVF است که در اثر پاسخ بیش از حد تخمدان‌ها به داروهای تحریک تخمک‌گذاری ایجاد می‌شود. علائمی مانند درد شکم، تورم شکمی، تهوع و احساس سنگینی می‌تواند از نشانه‌های آن باشد و در صورت بروز باید با پزشک مشورت شود.

خیر. بعد از انتقال جنین معمولاً نیازی به استراحت مطلق نیست و بیمار می‌تواند فعالیت‌های روزمره سبک خود را انجام دهد. با این حال توصیه می‌شود از فعالیت‌های سنگین و استرس زیاد پرهیز شود.

حدود ۱۴ روز بعد از انتقال جنین آزمایش خون بارداری (βHCG) انجام می‌شود. این آزمایش دقیق‌ترین روش برای تشخیص بارداری پس از IVF است.

در شرایط خاص و با انجام آزمایش PGT روی جنین‌ها می‌توان اطلاعات ژنتیکی و در برخی موارد جنسیت جنین را مشخص کرد. این آزمایش معمولاً برای زوج‌هایی که حامل بیماری‌های ژنتیکی هستند توصیه می‌شود.

در صورت ناموفق بودن یک سیکل IVF، پزشک با بررسی دقیق علت شکست درمان، ممکن است تغییر در پروتکل درمانی، استفاده از جنین‌های فریز شده یا تکرار سیکل IVF را پیشنهاد دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *